jump to navigation

Η περιφρόνηση των νόμων 12/08/2013

Posted by Dimitris Patsikas in Αρθρογραφία.
Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
trackback

Πέρασε πάνω από ένας αιώνας από τη στιγμή που ο Εμμανουήλ Ροΐδης παρατηρούσε για τα τεκταινόμενα στην εποχή του: «Εις νόμος απαιτείται εις αυτήν τη χώραν, ο οποίος να επιτάσσει την εφαρμογήν όλων των υπολοίπων νόμων». Αυτός ο τόσο απλοϊκός αποφθεγματικός λόγος φαντάζει ατυχώς πιο επίκαιρος από ποτέ. Το πρόσφατο περιστατικό με τη 48ωρη σφράγιση από το ΣΔΟΕ ενός νυχτερινού κέντρου στην Κασσάνδρα της Χαλκιδικής, το οποίο ωστόσο επαναλειτούργησε κανονικά την επόμενη βραδιά, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της ασέβειας που επιδεικνύει ο Έλληνας προς τους νόμους. [Αξιοσημείωτο είναι δε το γεγονός πως το συμβάν καταγγέλθηκε μετά βδελυγμίας από τα μεγάλα ιδιωτικά κανάλια, τα οποία βεβαίως λειτουργούν υπό ένα μόνιμο καθεστώς παρανομίας!].

Γενικότερα, η εκτεταμένη φοροδιαφυγή συνιστά μία κλασική, αλλά όχι και μοναδική, περίπτωση ανυπακοής. Τι διαφορετικό όμως θα μπορούσε να συμβεί, όταν όλοι ανεξαιρέτως έχουμε συνηθίσει να περιφρονούμε τους νόμους σε καθημερινή βάση, σχεδόν από τα γεννοφάσκια μας; Εν προκειμένω, μεγαλώσαμε ως επιβάτες και μετέπειτα ως οδηγοί αυτοκινήτων βλέποντας συμπολίτες μας να παραβιάζουν επανειλημμένα τα σήματα οδικής κυκλοφορίας. Θεωρούμε λογικό -ή έστω ανεκτό- να κατεβάζουμε τα σκουπίδια μας εναποθέτοντάς τα εκτός του κάδου απορριμμάτων, ενώ ελάχιστοι από τους κατόχους ζώων φροντίζουν για την περισυλλογή των ακαθαρσιών που αφήνουν αυτά. Επιπλέον, ο νόμος για την απαγόρευση του καπνίσματος σε κλειστούς δημόσιους χώρους τείνει να γίνει ανέκδοτο και η έκδοση τιμολογίου-απόδειξης παροχής υπηρεσιών είναι εδώ και χρόνια η εξαίρεση παρά ο κανόνας.

Τα ανωτέρω ενδεικτικά παραδείγματα οδηγούν στο ασφαλές συμπέρασμα ότι δύο ομόρροποι παράγοντες εμφανίζονται ως οι βασικές αιτίες της γενικευμένης ανομίας: το περιβάλλον (αλλιώς, ο κοινωνικός περίγυρος) και η παιδεία. Συγκεκριμένα, παρατηρεί κάποιος ότι όσοι Έλληνες βρίσκονται με οποιαδήποτε αφορμή στο εξωτερικό -φερειπείν στη Γερμανία- όχι μόνο δεν παραβαίνουν και τις απλούστερες προσταγές του νόμου σε επίπεδο καθημερινότητας, αλλά ούτε καν διανοούνται να το διαπράξουν φοβούμενοι για τις πιθανές κυρώσεις. Αντιθέτως στη χώρα μας, τα τραγικά ελλείμματα παιδείας και το ευνοϊκό για κάθε λογής παρασπονδίες περιβάλλον έχουν αποτυπωθεί στο εξής απαράδεκτο στερεότυπο: όποιος είναι νομοταγής να λογίζεται ως «κορόιδο» και ο εκάστοτε παράνομος να περνιέται για «μάγκας».

Επιπροσθέτως, είναι πλήρως διαδεδομένη η αντίληψη «δεν μας αρέσει ένας νόμος, δεν τον εφαρμόζουμε», λες και εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του καθενός να το πράξει. Όταν μάλιστα ακόμα και κοινοβουλευτικές δυνάμεις παροτρύνουν το λαό να καταργήσει τους νόμους στα οδοφράγματα ή ενισχύουν κινήματα του τύπου «δεν πληρώνω», τότε αμφισβητείται ευθέως η ίδια η αξία του δημοκρατικού πολιτεύματος. Σε τέτοιες περιπτώσεις και για όσους αρνούνται να πειθαρχήσουν στη δυνατότητα της πλειοψηφίας να βουλεύεται και να νομοθετεί, η εκτελεστική σε συνεργασία με τη δικαστική εξουσία οφείλουν να επεμβαίνουν.

Συνεπώς, από την ώρα που -όπως συνηθίζεται να λέγεται- είναι στο DNA του Έλληνα να ακροβατεί ανάμεσα στην αυθαιρεσία και στην απειθαρχία, θα έπρεπε να υπάρχει ένας επαρκής κρατικός μηχανισμός που θα επιβάλλει τη νομιμότητα με κάθε μέσο και κόστος. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε περίτρανα από το συμβάν στη Χαλκιδική, η δυστυχία μας είναι πως το ελληνικό κράτος ούτε μπορεί ούτε (δείχνει ότι) επιθυμεί να εφαρμόσει το νόμο.

Σχόλια»

No comments yet — be the first.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: