jump to navigation

Το «μαύρο» 2013 30/12/2013

Posted by Dimitris Patsikas in Αρθρογραφία.
Tags: , , , , , , , , , , , , , , , ,
1 comment so far

Είθισται τις τελευταίες ημέρες κάθε έτους να γίνεται αναφορά στα σημαντικότερα γεγονότα, τα οποία σημάδεψαν είτε την παγκόσμια κοινή γνώμη είτε μόνο τον μικρόκοσμο της Ελλάδας. Κύριο χαρακτηριστικό των ανασκοπήσεων -ιδίως της σύγχρονης εποχής- συνιστά η τάση για μνημόνευση πρωτίστως των γεγονότων με αρνητική χροιά, όπως δολοφονίες, τρομοκρατικές ενέργειες, πολεμικές συρράξεις, φυσικές καταστροφές. Όσον αφορά στη χώρα μας, η ανασκόπηση του 2013 δεν μπορεί παρά να συμπεριλαμβάνει ορισμένα περιστατικά, τα οποία απασχόλησαν για μεγάλα χρονικά διαστήματα την εγχώρια επικαιρότητα και ενδεχομένως θα συνεχίσουν να μας προβληματίζουν και στο εγγύς μέλλον.

Πρώτα-πρώτα, στις 11 Ιουνίου ανακοινώθηκε από τα χείλη του κυβερνητικού εκπροσώπου η απόφαση για το οριστικό κλείσιμο της ΕΡΤ. Άμα τη ανακοινώσει πλήθος κόσμου συνέρρευσε στο ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής για να εκφράσει τη συμπαράστασή του στους μέχρι τότε εργαζομένους, ενώ θύελλα διαμαρτυριών ξεσηκώθηκε σε ολόκληρη την επικράτεια, καθώς και σε μεγάλες ξένες πρωτεύουσες. Το βράδυ της ίδιας ημέρας έπεσε στις τηλεοράσεις το «μαύρο», στιγματίζοντας δια παντός την ελληνική ιστορία. Μπορεί μεν ο τρόπος λειτουργίας της ΕΡΤ (αναξιοκρατία, κατασπατάληση δημοσίου χρήματος κ.ά.) να μην άρεζε σε κανέναν πλην των ωφελουμένων, ωστόσο δύσκολα θα έβρισκε υποστηρικτές τόσο η βίαιη διακοπή του σήματος όσο και η προχειρότητα στη διαδικασία σύστασης του νέου δημόσιου φορέα ραδιοτηλεόρασης. Πάντως, καλό είναι να τονιστεί πως οι τελευταίες ώρες μετάδοσης, πριν κατέβουν οι διακόπτες στην ΕΡΤ, πρέπει να αποτελέσουν το παράδειγμα για την ορθή άσκηση ελεύθερης δημοσιογραφίας χωρίς άνωθεν εντολές και παρεμβάσεις, όπως συνέβαινε κατά κόρον στο παρελθόν.

Επιπρόσθετα, το τραγικό συμβάν που έλαβε χώρα λίγο μετά τα μεσάνυχτα της 18ης Σεπτεμβρίου μονοπώλησε δικαιολογημένα το ενδιαφέρον της ελληνικής κοινής γνώμης. Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα από φίλα προσκείμενους στη Χρυσή Αυγή δεν ήταν απλώς ένα ειδεχθές έγκλημα, μια ακόμη «μαύρη» στιγμή, αλλά κανονική μαχαιριά στο ήδη πληγωμένο σώμα του δημοκρατικού πολιτεύματος. Παράλληλα, έδωσε την αφορμή για ενδελεχή διερεύνηση εκ μέρους των δικαστικών λειτουργών της δράσης πολλών στελεχών του ακροδεξιού κόμματος, προσδίδοντάς του τον χαρακτηρισμό της εγκληματικής οργάνωσης. Ως αποτέλεσμα της διαλεύκανσης του φονικού, σε συνδυασμό με πληθώρα επιβαρυντικών στοιχείων που προέκυψαν κατά τη διάρκεια της μετέπειτα ανάκρισης, η ηγεσία και ορισμένα σημαίνοντα μέλη της Χρυσής Αυγής οδηγήθηκαν στη φυλακή. Μάλιστα, ήταν η πρώτη φορά που ο αρχηγός μιας παράταξης με κοινοβουλευτική εκπροσώπηση κρίθηκε προσωρινά κρατούμενος. Βεβαίως, το φαινόμενο της ανόδου των εξτρεμιστικών μορφωμάτων, όπως απέδειξαν οι κατοπινές εξελίξεις (:εξακολούθηση και επαύξηση της εκλογικής επιρροής), πρόσκαιρα αντιμετωπίζεται με την ποινική καταστολή, η οποία άλλωστε ενέχει τον κίνδυνο θυματοποίησης των ίδιων των ενόχων. Βασικό μέλημα της πολιτείας θα πρέπει να είναι η καταπολέμηση των οικονομικών και κοινωνικών αιτίων που στρέφουν τον κόσμο προς τα άκρα.

Συμπερασματικά, η ανασκόπηση του 2013 για την Ελλάδα οφείλει -περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά- να έχει τον χαρακτήρα της ενδοσκόπησης, ώστε το επόμενο έτος να έχει λιγότερο «μαύρο» σε όλα τα επίπεδα της πολυτάραχης ζωής του τόπου.

Advertisements

Η Χρυσή Αυγή ως «ελληνική Χεζμπολάχ» 22/04/2013

Posted by Dimitris Patsikas in Αρθρογραφία.
Tags: , , , , , , , , , , , , , , , ,
2 Σχόλια

Μια ημέρα μετά τη θλιβερή επέτειο της 21ης Απριλίου, είναι ευκαιρία να γίνει λόγος για το μοναδικό κοινοβουλευτικό κόμμα που διάκειται ευμενώς προς τη «χούντα των συνταγματαρχών». Η Χρυσή Αυγή εισήλθε δυναμικά στην πολιτική ζωή του τόπου, καθώς συγκέντρωσε την ψήφο άνω των 400.000 συμπολιτών μας σε αμφότερες τις εκλογικές διαδικασίες του 2012, και σήμερα έχει εδραιωθεί σταθερά ως τρίτη δύναμη βάσει των πρόσφατων δημοσκοπήσεων, με ποσοστά που αγγίζουν ή ξεπερνούν το 10%.

Την περασμένη εβδομάδα, εξάλλου, είδε το φως της δημοσιότητας η έκθεση του επιτρόπου για τα ανθρώπινα δικαιώματα του Συμβουλίου της Ευρώπης, Νιλς Μουίζνιεκς, ο οποίος επισκέφτηκε τη χώρα μας για τέσσερις(!) ημέρες και «ανακάλυψε την Αμερική»: διαπίστωσε ότι τελούνται εγκλήματα φυλετικού μίσους και υπάρχουν πολλαπλά κρούσματα ρατσισμού. Επίσης, πρότεινε την επιβολή ποινικών και άλλων αποτρεπτικών κυρώσεων, που μπορεί να φτάνουν ακόμα και στην απαγόρευση συγκεκριμένων πολιτικών οργανώσεων, εν προκειμένω της Χρυσής Αυγής.

Ο ανωτέρω τρόπος αντιμετώπισης του φαινομένου βρίσκει ευήκοα ώτα -ως δήθεν λυσιτελής- και σε πολλούς μετέχοντες στην ελληνική πολιτική πραγματικότητα, προερχόμενους από κάθε πλευρά του δημοκρατικού τόξου. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης παραγνωρίζουν όμως ότι το Σύνταγμα δεν προβλέπει καμία διαδικασία απαγόρευσης κομμάτων, εν αντιθέσει με ό,τι συμβαίνει σε άλλες έννομες τάξεις [επί παραδείγματι, στη Γερμανία θεωρούνται αντισυνταγματικά, και επομένως μπορούν να τεθούν εκτός νόμου, όσα κόμματα «τείνουν να βλάψουν ή να ανατρέψουν τη φιλελεύθερη δημοκρατική θεμελιώδη τάξη» (άρθρο 21 παρ. 2 του Θεμελιώδους Νόμου)]. Ούτε υπάρχει νομοθετικό πλαίσιο που να ρυθμίζει αντίστοιχη δυνατότητα, όπως υφίστατο παλαιότερα με τον αναγκαστικό νόμο 509/1947, δυνάμει του οποίου είχε «διαλυθεί» το ΚΚΕ.

Χάριν ευκολίας της συζήτησης, ας υποθέσουμε ότι ήταν -ή θα είναι στο μέλλον- νομικά δυνατή η απαγόρευση λειτουργίας ενός κόμματος, διερωτάται κανείς αν θα έπρεπε αυτό να επιδιωχθεί για τη Χρυσή Αυγή. Η απάντηση πρέπει να είναι βεβαίως αρνητική. Η θέση εκτός νόμου μιας οποιασδήποτε πολιτικής οργάνωσης, πόσω μάλλον ενός ακραίου κόμματος με τα ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά που έχει αυτό επιδείξει, θα οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια στην περαιτέρω ενδυνάμωσή του και την εμβάθυνση των ερεισμάτων του στην απεγνωσμένη κοινωνία. Σίγουρα δε, θα αναδείκνυε με τον πιο έκδηλο τρόπο ότι το πολιτικό σύστημα φοβάται. Σε πρακτικό επίπεδο, άλλωστε, τίποτε δεν θα εμπόδιζε την «παράνομη» Χρυσή Αυγή να μετονομαστεί και να «λειάνει» πιθανώς ορισμένες απόψεις της, ώστε να συμμετέχει και πάλι νόμιμα στις εκλογές.

Η έξαρση της μισαλλοδοξίας και των φαινομένων ρατσιστικής βίας δεν αντιμετωπίζονται παρά μόνο με καταπολέμηση των αιτίων που τα προκαλούν, ήτοι της παράλυσης -αν όχι παντελούς απουσίας- της κρατικής εξουσίας σε καθημερινό επίπεδο, της αθρόας εισροής εξαθλιωμένων αλλοδαπών και της ενγένει επικρατούσας αίσθησης ανομίας και ανασφάλειας. Τα παραπάνω αποτελούν ορισμένα μόνο αυθεντικά προβλήματα, στα οποία η Χρυσή Αυγή απειλεί να δώσει πραγματικές απαντήσεις, την ώρα που κυβέρνηση και λοιπές κοινοβουλευτικές δυνάμεις αδρανούν, εξυφαίνοντας τον κίνδυνο να μετατραπεί η εν λόγω οργάνωση σε «ελληνική Χεζμπολάχ» (έτσι τη χαρακτήρισε ο πρώην υπουργός Ανδρέας Λοβέρδος σε τηλεοπτική εκπομπή του ΣΚΑΪ στις 12.2.2013).

Τελικά, στο χέρι της πολιτείας είναι να εκλείψουν ή έστω να μειωθούν τα μείζονα κοινωνικά ζητήματα, προκειμένου να περιοριστεί σημαντικά και η ενίσχυση των άκρων.

Αρέσει σε %d bloggers: